Vandaag stond de slotetappe van onze wandelvakantie op het programma. Slechts 17 kilometer. Dat gaf ons iets wat we de afgelopen dagen niet vaak hadden gehad: tijd. En die tijd hebben we ook genomen.
We begonnen rustig met een ontbijt bij Suzanne en hielden ondertussen het weer goed in de gaten. Het was zo’n dag waarop je moeilijk kunt zeggen of het nu regent of droog is. Regen viel er nauwelijks, maar echt droog was het ook niet. Voor de zekerheid gingen de poncho’s weer over de rugzakken.

Het gebied waar we de afgelopen dagen doorheen hebben gewandeld blijft ons imponeren. De kleine plaatsjes, de uitgestrekte landschappen en de grootsheid van de schepping. Tegelijkertijd besef je hoe klein je als mens bent en hoe bijzonder het is dat je lichamelijk in staat bent om dit allemaal te doen.

Natuurlijk waren er momenten dat het te warm was. Andere dagen waren te koud, te nat of simpelweg saai. Maar alles bij elkaar was deze Camino meer dan de moeite waard.
Vandaag stond vooral in het teken van afdalen. Letterlijk, want het grootste deel van de route ging naar beneden. Maar ook figuurlijk. Het einde van onze wandeltocht kwam in zicht. Van vakantie, zoals wij het noemen.

Jacob voel je niet aangesproken.

Onderweg kwamen we opnieuw de groep van honderd wandelaars uit Madrid tegen. Jong en oud door elkaar. Het blijft een mooi gezicht om zoveel mensen samen op pad te zien.

In Ponferrada genoten we van de historische gebouwen en de gezellige sfeer van de stad. Intussen klaarde het weer op en kwam zelfs de zon regelmatig tevoorschijn. Ook hebben we alvast de terugreis geregeld. Morgen reizen we per bus naar Madrid Airport en vliegen we terug naar Schiphol.


We kijken terug op tien prachtige etappes. We hebben genoten, veel gezien, mooie gesprekken gevoerd en vooral zonder blessures gewandeld. De blaren zijn uitgebleven. Of het lopen van de Nijmeegse Vierdaagse daarbij geholpen heeft weten we niet, maar goede preventie zeker wel.

Om vijf uur konden we onze laatste stempel van deze reis ophalen in de basiliek van Ponferrada. Een mooi moment om deze Camino-etappe af te sluiten.
Als het aan ons ligt, gaan we volgend jaar verder. Richting Santiago de Compostela. Wellicht vanuit een ander hotel, maar met hetzelfde enthousiasme.
Voor nu kijken we dankbaar terug op twee bijzondere weken.
Buen Camino! 🚶‍♂️🚶‍♂️🙏⛪☀️📖

De weersverwachting was niet geweldig. Alles wat we droog konden meenemen was weer meegenomen.  Half 8 vertrokken we vanuit El Ganso. 2 keer een top van ongeveer 1500 meter stond op het programma.  Een stevige klim gevolgd door een gevaarlijke afdaling. Na 7m pakten we in Rabanal del Camino onze eerste rust zo’n 6 km

Verder lezen

De ochtend begon met een ontbijt op dezelfde  plek waar we gisteren het avondeten hebben gehad. Allerliefst was dit basisontbijt klaargemaakt. 20 minuten later waren we klaar voor de tocht. De planning gaf aan dat het in de middag zou regenen op onze eindbestemming El Ganso.  Daarom de eerste pauze geschrapt omdat we toch ontbeten

Verder lezen

De dag van zaterdag leek redelijk overzichtelijk.  26 kilometer waarvan de laatste 4 door Leon. De dag viel zwaarder en waardoor zijn we nog niet uit. Misschien 120km in totaal,  we weten het niet. We hebben intussen redelijk in de gaten wanneer de duisternis begint te verdwijnen wat tijdstip  aangaat om te starten. Het begint

Verder lezen

Na twee wandeldagen waarin warmte en kilometers de boventoon voerden, voelde vandaag bijna als een cadeautje. Er stond slechts 14 kilometer op het programma en de temperatuur lag zo’n tien graden lager dan de afgelopen dagen. Met een maximum van 24 graden spreek je hier al snel over een koelcel.Het thema van de dag was

Verder lezen

Het beloofde een warme dag te worden. De afstand was stevig en daarom besloten we de wekker al om vijf uur te zetten.Toen de wekker ging, was er vooral één verlangen: nog even blijven liggen. Maar ja, de realiteit en Pieter bleken overtuigender dan mijn warme bed.Om 05.45 uur stonden we buiten. In Nederland zou

Verder lezen