Vanochtend stonden we weer op tijd buiten. Sahagún lag nog in het donker verscholen terwijl wij de eerste stappen van de dag zetten. Langzaam kleurde de horizon lichter. Het ochtendgloren is iedere keer weer een bijzonder moment. Toch duurt het daarna nog ongeveer een uur voordat de zon daadwerkelijk verschijnt om ons tijdens de wandeling gezelschap te houden.
Voor vandaag stond een stevige etappe van 31 kilometer op het programma. Het routeboekje omschreef de route als weinig spectaculair en op momenten zelfs eentonig. Soms vraag je je af of een auteur niet een beetje overdrijft, maar deze keer konden we maar één conclusie trekken: check, klopt helemaal.
Toch viel er onderweg wel iets op. Vanaf Sahagún tot aan Reliegos staan vrijwel onafgebroken plantanenbomen langs de route. Nog lang niet allemaal volgroeid, maar duidelijk ooit geplant vanuit een visie voor de toekomst. Kilometerslang begeleiden ze de pelgrims op hun weg naar het westen. Een mooi voorbeeld van mensen die iets neerzetten waarvan vooral volgende generaties zullen profiteren.
De lange route werd slechts onderbroken door twee dorpen. Uiteraard hebben Pieter en ik daar onze maatschappelijke verantwoordelijkheid genomen door de lokale horeca financieel te ondersteunen. Koffie drinken voor het goede doel, zeg maar.
Als we de wandeldag in twee woorden moeten samenvatten, dan worden dat waarschijnlijk: lang en saai. Maar soms hoort dat ook bij de Camino. Niet iedere dag bestaat uit indrukwekkende kathedralen, schilderachtige dorpjes of spectaculaire uitzichten. Soms bestaat de dag simpelweg uit stap voor stap vooruitgaan.
Aan het einde van de middag bereikten we Reliegos. Daar wachtte een warm welkom in Auberge Las Hadas. Alles wat we nodig hadden bleek aanwezig, waardoor het ontbreken van een supermarkt geen enkel probleem was. De ontvangst voelde direct als een echte Camino-ervaring. Schoenen uit bij de deur, wandelstokken aan de kant en vervolgens welkom geheten door Rodolfo.
Die Camino-sfeer kwam ’s avonds helemaal tot leven. Rodolfo serveerde een heerlijke maaltijd en rond de tafel maakten we kennis met pelgrims uit verschillende landen. Een Deense, een Hongaarse, een Finse, een Duitser en wij twee Nederlanders deelden verhalen, ervaringen en natuurlijk een goed diner. Binnen een paar uur ontstaan gesprekken die thuis soms maanden nodig hebben. Verschillende talen, verschillende achtergronden, maar allemaal onderweg naar hetzelfde doel. Dat is misschien wel de Camino op zijn best: samen eten, samen lachen en elkaar ontmoeten. De Camino op en top.
Buen Camino! 🚶♂️🚶♂️🌅🥾🍷🙏
Kees en Pieter
Bekijk ook de vlog:
