De Vierdaagse is begonnen
Deze ochtend ging om half vier de wekker. Een tijdstip waarop de meeste mensen zich nog eens lekker omdraaien. Voor ons begon de dag juist toen de nacht nog niet helemaal voorbij was. Om half vijf stonden we met de collega’s klaar om richting de start te vertrekken.
Op de Wedren was het al een indrukwekkend schouwspel. Overal groepen wandelaars die zich voorbereidden op hun eerste kilometers. Rugzakken werden nog eens gecontroleerd, veters aangetrokken en hier en daar werd een laatste kop koffie gedronken. Iedereen wist dat er veertig kilometer voor ons lag, maar vooral ook een bijzondere dag.
En zodra de eerste stappen gezet waren, begon het feest.
Het mooie van de Vierdaagse is dat twee werelden elkaar ontmoeten. De wandelaars staan klaar voor een dag vol inspanning, terwijl de feestvierders nog volop genieten van de nacht. Onderweg lopen die werelden even door elkaar heen. Dat levert bijzondere beelden op en vooral veel glimlachen.
Een van de mooiste momenten van de dag beleefden we op de brug over de Waal. Terwijl wij verder trokken, kwam de zon langzaam op. Het water kleurde goud en de stad ontwaakte. Soms zijn er van die momenten waarop je vanzelf even stil wordt, ook al ben je aan het wandelen. Het deed mij denken aan die oude woorden over het wandelen in het licht. Een nieuwe dag lag letterlijk voor ons open.
Al vroeg zat de stemming er goed in. Rond half zes werd er al gezongen. Niet omdat de kilometers toen nog makkelijk waren, maar gewoon omdat het gezellig was. Dat is misschien wel het bijzondere van deze tocht. Van veel mensen ken ik nog steeds niet eens alle voornamen, maar toch groeit er onderweg iets van verbondenheid. Je loopt samen op, maakt een praatje, helpt elkaar waar nodig en deelt dezelfde uitdaging.
In de dorpen onderweg was het één groot feest. Overal stonden mensen langs de kant. Er werd gezwaaid, aangemoedigd en uitgedeeld. Stickers, snoepjes, applaus en vooral veel enthousiasme. Het is bijzonder hoeveel mensen zich inzetten om wandelaars een onvergetelijke dag te bezorgen.
Ook de rustplaatsen waren weer uitstekend verzorgd. Even zitten, wat eten en drinken, de benen laten herstellen en daarna weer verder. Zoals de dauw in de vroege ochtend verfrissend kan zijn, zo zijn die rustmomenten onderweg een klein geschenk voor iedere wandelaar.
Aan het einde van de dag bereikten we allemaal de finish en wachtte zelfs nog een voetenbad als beloning. De eerste veertig kilometer zijn binnen. De benen voelen dat er gewerkt is, maar de sfeer, de saamhorigheid en alle belevenissen maken veel goed.
Morgen wacht een nieuwe dag, nieuwe ontmoetingen en opnieuw veertig kilometer.
Op naar de volgende 40. 🚶♂️🚶♀️☀️
