De dag van zaterdag leek vooraf redelijk overzichtelijk. Er stond 26 kilometer op het programma, waarvan de laatste vier door León. Toch viel de wandeling zwaarder dan verwacht. Waardoor precies, daar zijn Pieter en ik nog niet uit. Misschien begint de teller van de afgelopen dagen inmiddels mee te spelen. De honderd kilometer zijn we ruim gepasseerd en dat merk je toch ergens in benen, voeten of hoofd.
Zoals inmiddels gebruikelijk stonden we vroeg buiten. We krijgen steeds beter gevoel voor het moment waarop de duisternis plaatsmaakt voor het eerste ochtendlicht. Het begint een ritueel te worden. Wandelschoenen aan, rugzak om en op pad terwijl de dag nog moet beginnen.
Na zes kilometer bereikten we het eerste dorpje. Het plan was daar uitgebreid te ontbijten, maar niemand leek die ochtend geld aan ons te willen verdienen. Alles zat nog dicht op deze zaterdag. Gelukkig bleek de noodvoorraad niet voor niets mee te reizen.
Zes kilometer verder hadden we meer succes. Een idyllische gelegenheid vol snuisterijen, waar koffie en ontbijt uitstekend smaakten.
Gaandeweg werd het warmer en verschenen er ook nog twee heuveltjes op de route. Mijn zoon bleek ondertussen thuis sommige uitspraken uit de vlogs te imiteren op de familie app. Op een van die beklimmingen kon ik daarom de verleiding niet weerstaan om enkele bekende uitspraken nog eens voor de camera te herhalen.
Een luxe pauzeplek zat er vandaag niet in. Dus creëerden we er zelf een. Geen terras, geen bediening, gewoon een stukje schaduw, tegen een gebouw en twee vermoeide pelgrims. Basis, maar meer was niet nodig.
Toen zagen we León liggen. Zoals zo vaak op de Camino blijkt een stad die zichtbaar is nog verrassend ver weg. Voor we daadwerkelijk binnenliepen waren we alweer een uur verder.
Met de aankomst in León hebben we officieel de Meseta achter ons gelaten. Het uitgestrekte hoogvlaktelandschap tussen Burgos en León is voltooid. Onderweg zagen we een tekst die bleef hangen:
Eigenlijk zit daar veel waarheid in. Niet alles wat waardevol is, komt vanzelf. Soms vraagt het doorzettingsvermogen. Op de Camino, thuis, in relaties en op het werk. Juist de minder spectaculaire stukken blijken achteraf vaak belangrijker dan je dacht.
In León bezochten we vanzelfsprekend de beroemde kathedraal. Het blijft indrukwekkend hoe men eeuwen geleden zulke enorme gebouwen heeft kunnen bouwen, vol symboliek en betekenis. Het spel van licht en glas vertelt bijna een verhaal op zichzelf. De plaatsing van apostelen, heiligen en Bijbelse figuren was zorgvuldig doordacht.
Wat veel bezoekers niet weten, is dat de kathedraal in de negentiende eeuw zelfs ernstig bedreigd werd. Door constructieve problemen en eerdere ingrepen verkeerde het gebouw in slechte staat en bestond er reëel gevaar voor ernstige schade aan de constructie. Daarom werd een omvangrijke restauratie uitgevoerd die jarenlang duurde. Dankzij deze werken kunnen wij vandaag echter nog steeds genieten van wat velen de mooiste gotische kathedraal van Spanje noemen.
Vanavond zoeken we een restaurant in de buurt van het hotel. Morgen houden we een rustdag. Geen etappe, geen vlog en geen blog. Even opladen voor het vervolg van de Camino.
Buen Camino! 🚶♂️🚶♂️🌅⛪🙏📖
Kees en Pieter
De vlog:
