Dag 1: Van Frómista naar Carrión de los Condes

De eerste wandeldag zit erop.

Vanmorgen vertrokken we in het donker uit Frómista. Dat heeft iets bijzonders. Terwijl de meeste mensen zich nog een keer omdraaien in bed, zet je zelf de eerste stappen van de dag. De wereld ontwaakt langzaam en de temperatuur is nog aangenaam. Dat laatste zou niet lang zo blijven.

Al om acht uur zaten we aan de koffie in Revenga de Campos. Een goede traditie moet je niet uitstellen. Daar stonden we voor een keuze: de kortste route langs een drukke weg of een alternatief langs de begroeiing van een beek. Dat laatste betekende twee kilometer extra.

Twee kilometer klinkt veel, maar sommige kilometers zijn hun gewicht dubbel en dwars waard. We kozen voor debeek en kregen daar rust en groen voor terug. Onderweg ontdekten we zelfs een “vierbruggenpad”. Almere heeft er ook één, maar dit was toch een iets andere uitvoering. De overeenkomst was grappig, het decor totaal anders.

In Villalcázar de Sirga namen we nog een kopje troost voordat we aan de laatste zes kilometer begonnen. Die voerden langs een weg die maar door leek te gaan. En nog verder. En daarna nóg een stukje. Op zo’n moment leer je dat een kilometer soms verrassend lang kan zijn.

Om twaalf uur bereikten we Carrión de los Condes. De etappe zat erop voordat de grootste hitte losbarstte. Dat bleek achteraf een zegen. In de middag zocht vrijwel iedereen de schaduw op. Het leven in Spanje begint dan pas weer echt wanneer de avondkoelte terugkeert.

Morgen wacht opnieuw een warme dag. Maar eerst genieten we van een welverdiende rustavond en kijken we dankbaar terug op een prachtige eerste etappe.

**Buen Camino!**

*Kees en Pieter* 🚶‍♂️🚶‍♂️

> Soms hoef je niet verder te kijken dan de volgende stap. Ook die brengt je dichter bij je bestemming.>

Buen Camino!