De regen, die gisteren niet leek te stoppen, blijft vandaag uit. Een welkome verrassing terwijl we vertrekken vanuit Lorentx – Aterpea. De route is grotendeels naar beneden, maar het terrein is verraderlijk. Versleten gesteente maakt sommige stukken glad, en het vraagt om focus bij elke stap. Pieter en ik lachen om pelgrims die fietsen meezeulen – hoe ze het redden op deze paden blijft een mysterie.
In Bizkaretta nemen we een pauze bij een kleine foodtruck. Het is een oase van rust, en de geur van verse koffie houdt ons even vast. De laatste kilometers naar Larrasoaña lijken eindeloos, maar bij aankomst voelen we direct de warme sfeer van Albergue San Nicolas. Het diner is levendig, mede dankzij een groep Amerikanen die duidelijk weten hoe ze een ruimte vullen met hun energie. Een lange dag, maar weer een om nooit te vergeten.
Je kunt niet (meer) reageren