De dag begon vroeg; we stonden al vroeg op het pad richting ons volgende doel. Ontbijten deden we pas na zo’n 10 kilometer. Het landschap was stil en verlaten, maar toch voelden we ons niet alleen.

Even voorbij Rabé de las Calzadas kwamen we bij een klein kerkje, waar een non ons al buiten opwachtte. Met een vriendelijke glimlach gaf ze ons een zegen en een relikwie mee. Het was een bijzonder moment dat ons extra kracht gaf om de dag vol vertrouwen voort te zetten.

Ons einddoel was het dorpje Hornillos del Camino, op 20 kilometer afstand. Vlak voor we het dorp inliepen, werden we aangesproken door een automobilist. Hij nodigde ons enthousiast uit om die avond in zijn restaurant te dineren. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk, en we beloofden langs te komen.

In de vroege middag arriveerden we in Hornillos, ruim op tijd om de ergste hitte te vermijden. Zoals altijd verkenden we het dorp: waar was de kerk, waar konden we later dineren? Om 7 uur die avond bezochten we de pelgrimsmis. Google Translate hielp ons de kern van de preek te begrijpen, en na afloop probeerden we samen met de andere pelgrims een internationaal klinkend lied te zingen: Halleluja. Het werd een bijzondere en verbindende ervaring.

Na de mis begaven we ons naar het restaurant van de automobilist. Tot onze verrassing waren er ook enkele trouwe medepelgrims die we onderweg hadden leren kennen. De sfeer was ontspannen en vol humor. Een hilarisch moment was toen Pieter met twee messen aan het eten was – een tafereel waar we allemaal kostelijk om moesten lachen.

Het was weer een dag vol bijzondere ontmoetingen en mooie herinneringen.