De dag begint bewolkt, met een wind die al snel in kracht toeneemt. Het voelt alsof de natuur ons waarschuwt voor wat komen gaat. Na een stevig ontbijt vertrekken we om 8:45, net na zonsopgang. We weten dat we zwaar weer tegemoet gaan en hopen Orisson op tijd te bereiken voor een korte pauze.

De eerste kilometers zijn prachtig maar pittig. Regen en wind dwingen ons in onze poncho’s, en de klim naar Refuge Orisson kost ons de nodige energie. Daar vinden we een moment van warmte en een broodnodige lunch. Ondanks de regen voelen we ons verbonden met de tientallen andere pelgrims die zich hier schuilhouden.

Wanneer we de grens naar Spanje oversteken, verandert het landschap ineens. Meer beschutting, minder kaal, en een bijna tastbare opluchting. Toch blijft de weg uitdagend. Uiteindelijk bereiken we de schuilhut Izandorre, waar een groep pelgrims samenkomt. Iedereen deelt verhalen, warmte en zelfs dekens. Dit is de essentie van de Camino: voor elkaar zorgen, ongeacht wie je bent.

We dalen af naar Roncesvalles, waar de sfeer levendig is. Na een korte stop voor wat drinken wandelen we door naar onze overnachtingsplek in Auritz. Daar wringen we het water uit onze schoenen en draaien we een paar wasjes. Zelfs het noodrantsoen smaakt als een feestmaal na deze dag van ontberingen.