Wandelen is voor mij meer dan alleen bewegen; het maakt mijn hoofd leeg en houdt me fit. Het liefst wandel ik dicht bij huis, maar dat roept meteen een vraag op: is een stad als Almere eigenlijk aantrekkelijk genoeg om te voet te verkennen? Voor mij is het antwoord verrassend positief, mits je de juiste route kiest. Mijn ontdekkingstocht langs het Hoogspanningspad heeft me laten zien dat er kansen liggen voor een meer avontuurlijke, onverharde wandelervaring in de stad.
Waarom onverharde paden?
Er gaat niets boven wandelen op een natuurlijk pad. Het gevoel van gras onder je voeten, de rust van het omringende groen, en de connectie met de natuur zijn simpelweg anders dan op een betegeld trottoir. Toch is het vinden van dergelijke plekken in een stedelijke omgeving vaak een uitdaging. Daarom viel mijn oog op de stroken grasland onder de hoogspanningslijnen in Almere. Dit zijn gebieden waar niet gebouwd wordt en de begroeiing vaak beperkt is tot gras. Ideaal om een alternatieve wandelroute uit te proberen.
De ontdekkingstocht: Almere-Poort naar Almere Parkwijk
Met mijn wandelschoenen stevig aangesnoerd, startte ik mijn tocht vanaf station Almere-Poort. Vanaf daar liep ik richting de hoogspanningslijnen. Wat meteen opviel, was de ongerepte staat van het gras. Aan de zuidkant liep ik langs een sloot, terwijl aan de noordkant druk verkeer raasde. Hoewel het gras zeker geen perfect pad is, voegde dit juist een gevoel van avontuur toe.
Onderweg kwam ik obstakels tegen, zoals een afgesloten voetbalveld, waar ik via een grasstrook langs moest. Zelfs de nodige tennisballen lagen verspreid in het gras. Met een paar worpen heb ik ze terug in de padelbaan gegooid – een kleine actie, maar eentje die mijn wandeling net wat interactiever maakte. Wat minder positief was, is de vervuiling die ik overal tegenkwam. Het is triest om te zien hoeveel afval in dit soort gebieden ligt.
Mijn ontdekkingstocht langs het Hoogspanningspad heeft me laten zien dat er kansen liggen voor een meer avontuurlijke, onverharde wandelervaring in de stad.
Kees Tadema
Het Floriadeterrein en verder
Mijn route voerde me verder via fietstunneltjes, langs reigers, en uiteindelijk naar het Weerwater. Hoewel ik hoopte op meer onverharde paden, moest ik op sommige stukken toch over bestrating lopen. Een gemiste kans, want juist hier zouden grasstroken of grindpaden een welkome aanvulling zijn. Na een prachtige wandeling langs het water bereikte ik de Parkwijklaan, het voorlopige eindpunt van mijn ontdekkingstocht.
Meer ruimte voor natuurlijke wandelpaden
Mijn tocht langs het Hoogspanningspad heeft me laten inzien hoeveel potentieel er ligt in onverharde wandelroutes in Almere. Deze groene stroken bieden niet alleen een plek voor wandelaars die iets anders zoeken dan de standaard verharde wegen, maar dragen ook bij aan een betere beleving van de stedelijke natuur.
Ik roep daarom op tot meer aandacht voor de ontwikkeling en het behoud van onverharde paden in steden. Deze paden zijn niet alleen goed voor wandelaars, maar kunnen ook bijdragen aan biodiversiteit en het verminderen van de verstedelijkte uitstraling van een stad. Dus waarom niet investeren in het toegankelijk maken van deze verborgen parels?
Ga zelf op pad!
Ben je nieuwsgierig geworden naar het Hoogspanningspad? Trek je wandelschoenen aan en ontdek het zelf. Bereid je voor op een avontuur dat niet altijd even gladjes verloopt, maar je juist daarom de charme van Almere laat zien. Wie weet inspireert het jou ook om te pleiten voor meer onverharde paden in jouw omgeving.
