Vandaag begon mijn stukje camino wat later dan anders: pas om half negen. In het hotel vroegen ze €25 voor het ontbijt en dat vond ik echt te gortig. Dus vertrok ik met twee snoepjes en de waterzak weer gevuld in de rugzak. Na zo’n 10 km kwam ik bij een bakker uit en heb ik mezelf getrakteerd. Collega’s weten: voor zoet ben ik altijd te porren—bij gebrek aan beter nam ik het er lekker van.
Onderweg merkte ik hoe groen het hier eigenlijk is. Brede bomenrijen, stille paadjes, af en toe een vogel die het tempo aangeeft—ik wist niet dat dit gebied zó bosrijk is. Het loopt meteen relaxter, met schaduw boven je en zachte paden onder je voeten.
Aan het eind van de dag kwam ik aan in Bilzen. De kerk bezocht, wat boodschappen gedaan; er sluipt een prettig ritme in de dagen: lopen, ontdekken, eten, even stilstaan.
Morgen gaat de tocht verder naar Tongeren—zuidwaarts, dus steeds verder van huis.
Eén stap zuid, één verhaal rijker.
