De ochtend begon anders dan anders. We hoefden niet vroeg aan de wandel, want er was regen voorspeld in de ochtend en de 19 kilometer naar Atapuerca was goed te overzien. Rond negen uur trokken we onze poncho’s aan en begonnen aan de tocht. De mistige landschappen gaven de wandeling een heel andere sfeer. Geen hitte, maar frisse lucht en een zachte regen – een fijne afwisseling. Met koffie- en lunchgelegenheden onderweg kon de dag eigenlijk al niet meer stuk.
Atapuerca bereikten we mooi op tijd. Het dorpje bruiste van de gezelligheid, al hadden we nog geen idee van de verrassing die de avond voor ons in petto had. Na aankomst verkenden we het dorpje. Zoals altijd trok de kerk onze aandacht, en ik kon het niet laten de akoestiek even te testen. Maar terwijl ik binnen stond te zingen, klonk buiten plots een harde bas uit geluidsboxen.
Langs de heuvel van de kerk zagen we een indrukwekkende opstelling: over meer dan honderd meter stonden luidsprekers opgesteld. Het bleek dat er die avond een openluchttheater zou plaatsvinden. Met een lege agenda besloten we erheen te gaan. Om zeven uur zaten we klaar, omringd door velen.
De voorstelling, uiteraard in het Spaans, bracht ons terug naar 1 september 1054: de Slag bij Atapuerca. Dankzij Google Translate konden we de grote lijnen volgen. De strijd ging tussen twee koningen en broers: Fernando I van León en Castilië en García III van Navarra. Atapuerca lag precies op de grens van hun koninkrijken, en de strijd zou uiteindelijk de geboorte van het koninkrijk Castilië inluiden.
Wat een spektakel! Honderden acteurs gingen te voet en te paard met elkaar op de vuist. De veldslag was indrukwekkend en meeslepend. We voelden ons bevoorrecht om dit historische evenement live te mogen meemaken – puur geluk dat het precies tijdens onze overnachting plaatsvond.
Na de voorstelling barstte het feest los in het dorp. Muziek, enorme poppen die door de straten dansten en natuurlijk een overvloed aan drank. Het was een onverwachte maar onvergetelijke avond. Je maakt nog eens wat mee als camino.
Je kunt niet (meer) reageren